Damien Albert René Perquis urodził się 10 kwietnia 1984 roku w Troyes, w departamencie Aube we Francji. Jako środkowy obrońca rozegrał osiemnaście sezonów zawodowych w czterech ligach i czternaście meczów w reprezentacji Polski.
Troyes i Clairefontaine
Zaczynał grać w piłkę w rodzinnym mieście, a w wieku 13 lat trafił do INF Clairefontaine, narodowej akademii Francuskiej Federacji Piłkarskiej. W 2000 roku, jako 16-latek, wrócił do ES Troyes AC i wywalczył miejsce w drużynie rezerw, która w 2003 roku zajęła drugie miejsce w CFA.
Trener pierwszej drużyny Faruk Hadžibegić dał mu debiut w Ligue 2 w sezonie 2003/04. W ciągu dwóch sezonów rozegrał 62 mecze ligowe i strzelił trzy gole. Znalazł się w jedenastce sezonu Ligue 2 według UNFP w sezonie 2004/05, w którym Troyes wróciło do Ligue 1.
Saint-Étienne i Ligue 1
Latem 2005 roku podpisał kontrakt z AS Saint-Étienne i zadebiutował w Ligue 1. W tym samym sezonie otrzymał powołanie do francuskiej reprezentacji U-21, w której rozegrał trzy mecze. 25 lutego 2007 roku strzelił pierwszego gola w Ligue 1, głową na Parc des Princes, a Saint-Étienne wygrało z Paris Saint-Germain 2:0.
Sochaux — czas umocnienia
24 sierpnia 2007 roku został wypożyczony do FC Sochaux-Montbéliard z opcją wykupu, z której klub skorzystał rok później. Przesunięty na środek obrony, stał się pewnym punktem podstawowego składu. W sezonie 2010/11 strzelił pięć goli w 35 meczach Ligue 1 — rzadki wynik jak na środkowego obrońcę. Odszedł z Sochaux w 2012 roku z dorobkiem 180 meczów w Ligue 1, licząc lata w Saint-Étienne.
Wybór Polski
Mając polskie korzenie rodzinne, 1 września 2011 roku otrzymał polskie obywatelstwo. Pięć dni później zadebiutował w reprezentacji w meczu z Niemcami (2:2) w Gdańsku. W marcu 2012 roku złamanie łokcia zagroziło jego występowi na Euro organizowanym przez Polskę i Ukrainę. Zdążył się wyleczyć, 26 maja strzelił swojego jedynego gola w kadrze w meczu ze Słowacją, a następnie zagrał w podstawowym składzie we wszystkich trzech meczach Polski na Euro 2012. Ten turniej, widziany od środka, śledził reżyser Marcin Koszałka w filmie dokumentalnym Będziesz legendą, człowieku (2013).
Sewilla, Toronto, Nottingham
29 sierpnia 2012 roku podpisał kontrakt z Realem Betis. W listopadzie 2013 roku, po zderzeniu w powietrzu w Máladze, doznał podwójnego złamania szczęki. Po spadku klubu postanowił zostać i w 2015 roku wywalczył mistrzostwo Segunda División.
W styczniu 2015 roku przeszedł do Toronto FC w Major League Soccer i pomógł klubowi po raz pierwszy w historii awansować do fazy play-off. W lipcu 2016 roku spotkał się ponownie ze swoim byłym trenerem Philippe'em Montanierem w Nottingham Forest, w Championship.
Ajaccio i życie po karierze
W lipcu 2017 roku podpisał kontrakt z Gazélec Ajaccio w Ligue 2, gdzie grał przez dwa sezony. 15 czerwca 2020 roku ogłosił zakończenie kariery: 435 meczów i 21 goli w ciągu osiemnastu lat gry zawodowej. „Nadszedł czas, by oddać to, co piłka mi dała i czego mnie nauczyła. Zaczynam nową karierę. Boisko nigdy nie będzie daleko” — napisał wtedy.
Jesienią 2020 roku dołączył do sztabu rezerw Gazélec Ajaccio w ramach kursu trenerskiego. Występuje także jako ekspert beIN SPORTS, m.in. podczas mistrzostw świata 2022.